YUNAN ASKERLERİNİN GÜNLÜK VE ANILARINDA AFYONKARAHİSAR İŞGALİ -8

YUNAN ASKERLERİNİN GÜNLÜK VE ANILARINDA AFYONKARAHİSAR İŞGALİ -8

Hasan Tahsin Günek 17 Ağustos 2018 Cuma 14:10:28
 

Ana Chorllalian
Yunanlıların 27 Mart 1921 günü gerçekleştirdikleri ilk işgalde şehirde bulunanlardan bir diğeride Ermenilerden Ana Chorllalian’dır. Chorllalian (Doğrusu Corcalian olması lazım) yıllar sonra 1984 senesinde sözde ermeni soykırımı ile ilgili bir yayın için anılarını anlatmıştır.(*) Afyonkarahisar işgalinde Ermenilerin yunan komutanını nasıl sevinçle karşıladıklarını, ermeni kilisesine giden yollara nasıl halılar ve yunan bayrakları serdiklerini en ince ayrıntısıyla aktarmaktadır. Aynı gün şehirde bulunan Anzel Kourtian’la anlattıkları birbirlerini doğrular niteliktedir. Chorllalian yunanlıların şehre ilk girişini bakın nasıl anlatıyor:
Rumlar ve Türkler arasında savaş başladı. Savaş buraya geliyor. Hıristiyanlar için tehlike var. Başımızı yere koyduğumuzda gürültüler duyduk. Bombalar, bom, bom… Yunanlılar Afyon’a bir yıl içinde iki kere geldiler. Onlar Afyon’a girince bir buçuk yıl kadar kaldılar.
İnsanlar zaferden sonra tüm Yunan komutanlarını kiliseye davet etmeye gittiler. Kiliseye giden sokaklara halılar serildi. Her şey ihtişamlıydı. Çünkü onlarda Hıristiyanlardı. Daha sonraları yetkili biri geldi. Şöyle dedi: “Yunanlılar buraları Türklerin eline bırakıp terk etmek zorunda. Bizimle gelin” Bir rahip vardı. “Hayır, biz bundan muafız. Çünkü onlar gidecek bizler kalacağız” Babamın bir arkadaşı geldi. “Gitme” dedi. Orada bulunanların yarısı gitti, diğer yarısı kaldı. Çünkü bu çocuklarla bu kadar yol yürünemezdi.
Yunanlılar altı ay daha kaldılar. Santa Maria günü hep birlikte kiliseye gidildi. Rumlar kiliseye geldiler. Savaşı kaybettiklerini söylediler. Savaş nedeniyle askerlerin kaçmaya başladığını ve Türklerin biz Hıristiyanları öldüreceğini söylediler. Orada bulunan insanlar komutana  “Ne yapmalıyız? ” diye sordular.
Komutan “Ben metanetli olmak istiyorum. Ama asker içinde korku var” dedi. “Onlar trenle gidecekler. Size de yardımcı olunur. Eğer trenlerin bombalanması durumu söz konusu olursa, yaya gitmek zorunda kalınacaktır. Bir düşünün, ya burada ölmek ya da yürüyüş yolunda ölmek”
Dip Notlar:
(*)Alejandro M. Schneider, Juan Pablo Artinian, Las voces de los sobrevivientes:testimonios sobre el genocidio armenio, Buenos Aires, 2008, sayfa:44, “Testimonio de Ana Chorllalian; realizado en el año 1984”

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

E-Gazete Arşivi