BAŞIMIZ SAĞOLSUN

BAŞIMIZ SAĞOLSUN

Eskiden güzellikler vardı, insanların birbirlerine karşı samimiyetleri vardı ve belki de en önemlisi vefaları vardı.

Sevgiyi sürdürme, dostluk bağlılığı anlamına gelen ‘’vefa’’ birçok kimse için olmazsa olmaz anlam içerir ve onların ilişkilerinde hayat bulurdu çünkü insan canlı bir varlıktı ve hayatını devam ettirebilmek için diğer insanlarla ilişki içerisinde olmalıydı.
Komşuluk ilişkileri öyleydi mesela. Çocukluğumda hatırlarımda akşam gezmelerine giderken ne rahmetli annem komşulara haber verir, ne de komşular bize gelirken haber ederlerdi. Çat kapı ziyaretlerin tadı da doyumu da başkaydı. Zaten akşam gezmeleri mahallelerde koloni şeklinde gerçekleşirdi. O gece bir evde toplanılacaksa mahalledeki tüm komşulara haber verilirdi.
Esnaf ilişkilerinde de öyleydi örneğin. Bir esnafın ödemesi, sıkıntısı varsa diğer esnaflar ona yardımcı olmaya çalışır, onun sıkıntısını buhranını çözmeye uğraşırlardı.
Arkadaşlıkta, öğrencilikte, aşkta ve kısacası yaşamın her alanında vefa başı çekerdi hep.
Dünya, hızla büyüdü ve evlatlarını yiyen bir dev misali insanlığın değerlerini tek tek yemeye başladı. Önce insanların arasındaki sevgi ve saygıyı ortadan kaldırdı sonraları kapitalist sistemin çarkları her alanda hissettirdi kendini. Saygının, sevginin ve vefanın yerini maalesef çıkar, hırs, kin, nefret, ihanet, yalan dolan aldı.
Hani nerede şimdi ki komşuluk ilişkileri? Nerede kaldı çat kapı gezmeler? iyi kötü günde birlikte olmalar, birlikte ağlamalar birlikte gülmeler?
Nerede esnaflık ilişkilerindeki, arkadaşlıkta, öğrencilikte ve aşktaki vefa?
Maalesef tüm güzel şeyler gibi ‘’vefa’’ da artık yok oldu. Yoksa her yerde ondan bir semt adı, bir bozacı adı diye bahsedilir miydi hiç?
***
Çocukken mahalle bakkalına gitmiştim bir gün ekmek almaya. Bakkal arkasındaki duvara büyük harflerle ‘’VERESİYE ÖLMÜŞTÜR, BAŞIMIZ SAĞOLSUN’’ yazmıştı.
Hemen heyecanla eve koşarak anneme : – Anne Veresiye ölmüş dedim.
Rahmetli annem tüm saflığı ve temizliğiyle : Veresiye kimmiş? Oğlum, demişti.
Birden bu diyalog geldi gözümün önüne. Artık insanlar bulundukları mekanlara belki Veresiye Ölmüştür başımız sağolsun yazmıyorlar ama bence tüm insanlık alnına ‘’VEFA’’ ölmüştür tüm insanlığın başı sağolsun yazmalı.
***
Hayatta en önemli görev yaşamı layıkıyla tamamlayabilmektir. Bu yaşam mücadelesi sürerken de insanların en güvende oldukları an arkalarında VEFAlı dostlarının olduğunu bilmeleridir. Allah’a şükürler olsun ki sayısı 2-3 de olsa böyle dostlarım var benim.
Rabbim herkese vefalı hayatlar, vefalı dostlar ve vefalı insanlar nasip eylesin inşallah…
Selam ve Saygılarımla…

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

E-Gazete Arşivi